Akelei Christa Barlow

Zodra het pakket aankomt, dient u het plantje direct uit te pakken zodat het kan ademen. Controleer de potgrond – als deze droog is, geef de plant dan water. Voor het daadwerkelijke uitplanten raden wij aan om de plant te laten acclimatiseren: laat hem een paar dagen buiten in de halfschaduw in de pot staan, zodat hij kan wennen aan de buitenomstandigheden, en plant hem pas daarna op zijn vaste standplaats.

Dat hangt af van uw bedoeling:

1. Als u niet wilt dat hij zich uitzaait: Knip de uitgebloeide stengels direct af zodra de bloemen verwelken. Dit versterkt de plant ook.
2. Als u nieuwe plantjes wilt: Laat de bloemen rijpen tot zaaddozen. De zaden zullen zich vanzelf in de omgeving uitzaaien.
3. Esthetische snoei: Als de bladeren er na de bloei niet meer mooi uitzien (ze worden geel of krijgen vlekken), kunt u de hele plant tot aan de grond afknippen. Meestal loopt hij dan weer uit met frisse groene bladeren.

De akelei is niet veeleisend, maar zal het mooist zijn in een humusrijke, goed doorlatende en licht vochtige grond. Hij houdt niet van:

• Zware kleigrond waar water in blijft staan (de wortels zouden kunnen wegrotten).
• Extreem droge zandgrond (hier zou hij vaak water nodig hebben).

Als u zware grond in de tuin heeft, maak deze dan luchtiger door bij het aanplanten compost toe te voegen.

Zeer waarschijnlijk zullen ze niet identiek zijn. Akeleien kruisen heel gemakkelijk onderling (als u andere variëteiten in de buurt heeft) en zelfs de nakomelingen van één plant kunnen variabel zijn. U kunt andere tinten, enkele bloemen in plaats van gevulde, of een verandering in de vorm van de sporen verwachten. Het is een soort verrassing in de tuin.

Ja, de akelei is een giftige plant. Hij bevat giftige stoffen in alle delen, vooral in de zaden en wortels. Bij inslikken kan het misselijkheid, braken en hartklachten veroorzaken. Het sap van de plant kan bij gevoelige personen huidirritatie opwekken. We raden aan om hem buiten het bereik van kleine kinderen te planten, die graag dingen proeven, en om handschoenen te dragen bij het hanteren ervan.

Akeleien bloeien typisch op de overgang van de lente naar de zomer, dus in mei en juni. Als u in het voorjaar een sterke plant poot, kan deze in hetzelfde jaar nog bloeien. Als het plantje kleiner is, kunt u na het wortelen in het volgende seizoen de volledige bloei verwachten.

Akeleien worden beschouwd als kortlevende vaste planten; één plant leeft meestal 3 tot 4 jaar. Dankzij hun vermogen om zich uit te zaaien, blijven ze echter vaak 'eeuwig' in de border, omdat oude planten geleidelijk worden vervangen door nieuwe zaailingen. U hoeft dus niet bang te zijn dat hij uit de border verdwijnt.

Dit is het werk van de larven van de mineervlieg. Dit is een zeer veelvoorkomende plaag bij akeleien, die gangetjes in de bladeren vreet. Hoewel het er niet mooi uitziet, is het voor een volwassen plant meestal niet fataal. U kunt de aangetaste bladeren plukken en vernietigen (niet op de composthoop gooien) om verdere verspreiding te beperken.

Een witte aanslag is meestal echte meeldauw (een schimmelziekte), die ontstaat bij droog en warm weer na de bloei. Vergeling is een natuurlijk verouderingsproces van de bladeren in de zomer. De beste oplossing is om de hele plant af te knippen tot ongeveer 5–10 cm boven de grond, water te geven en te bemesten. De plant zal dan snel weer nieuwe, gezonde bladeren vormen die de border tot in de herfst sieren.

Ja, de akelei is een uitstekende snijbloem. De bloemen van 'Rose Barlow' zijn gevuld en zeer decoratief. In de vaas blijven ze ongeveer 5 tot 7 dagen vers. Dankzij hun opbouw geven ze boeketten een lichte en luchtige uitstraling. Snijd ze af wanneer de eerste bloemen aan de stengel open zijn en de overige nog in het knopstadium zitten.

Het is niet per se nodig, maar het helpt wel voor een rijkere bloei. In het voorjaar, wanneer de bladeren beginnen uit te lopen, kunt u compost door de grond mengen of een universele meststof voor vaste planten gebruiken. Te veel stikstof zou echter leiden tot een weelderige bladgroei ten koste van de bloemen, dus bemest met mate.

Deze cultivar is zeer aanpasbaar. Hij gedijt het beste in de halfschaduw (bijv. onder hogere bomen of struiken), waar hij genoeg licht heeft, maar niet wordt blootgesteld aan de felle middagzon. Hij verdraagt ook een zonnige standplaats, mits de grond voldoende vochtig wordt gehouden. In diepe schaduw zal hij minder bloeien.

Houd de grond na het planten constant licht vochtig totdat de plant goed geworteld is (ongeveer de eerste 2–3 weken). Volwassen akeleien zijn redelijk sterk, maar in een hete zomer stellen ze regelmatig water geven op prijs om te voorkomen dat de bladeren uitdrogen. Pas echter op voor te natte grond.

De wilde akelei (Aquilegia vulgaris) is een volledig winterharde vaste plant, die in onze omstandigheden zonder problemen overwintert. Hij heeft geen speciale winterbescherming nodig. In de herfst trekt de plant zich terug (het bovengrondse deel sterft af) en in het voorjaar loopt hij weer uit.