Lampenpoetser Kobold

Cruciaal voor hem is een goed doorlatende, humusrijke grond. Hij gedijt uitstekend in zanderige leemgrond in de tuin die geen overtollig water vasthoudt. Hij tolereert ook drogere gronden.

Daarentegen zijn zware, kleiachtige en permanent drassige gronden ongeschikt voor de Liatris, omdat zijn ondergrondse knollen hierin zeer gemakkelijk kunnen wegrotten.

De Liatris is afkomstig van de Noord-Amerikaanse prairies en houdt daarom absoluut van de volle zon. Kies een plek voor hem waar de zonnestralen het grootste deel van de dag vallen.

Hij verdraagt weliswaar een lichte halfschaduw, maar in de volle zon zal hij veel rijker bloeien, over het geheel genomen vitaler zijn en blijven zijn stengels perfect stevig.

U hoeft zich niet de minste zorgen te maken. De Liatris is niet giftig of toxisch voor mensen en is volkomen veilig, ook voor honden, katten en andere huisdieren.

Hoewel het geen kruid of gewas is dat bedoeld is voor consumptie, is er absoluut geen gezondheidsrisico als een nieuwsgierig kind of uw huisdier er toevallig van snoept.

De prachtige bloeiwijzen verschijnen in het midden van de zomer – van juli tot september.

De plant is vooral uniek in de manier waarop hij bloeit. Terwijl de overgrote meerderheid van aarvormige planten van onder naar boven begint te bloeien, opent de Liatris zijn bloemen verrassend genoeg van boven naar beneden. Dit interessante fenomeen heeft hem de mooie bijnaam 'bovenbloeier' opgeleverd.

Ja, Liatris is letterlijk een magneet voor insecten. Tijdens de lange bloeiperiode (juli tot september) zullen bijen, hommels en verschillende soorten kleurrijke vlinders er constant omheen zwermen. Dit maakt het een absoluut ideale en bovendien zorgeloze keuze voor natuurlijke en ecologische tuinen.

Het wintereffect houdt in dat de plant ook lange maanden nadat hij is uitgebloeid decoratief blijft in de border. We raden daarom aan om de stengels van de Liatris met de verdroogde aren niet meteen in de herfst af te knippen, maar onaangeroerd op hun plek te laten staan.

Wanneer er in de winter een fijn laagje sneeuw op valt of als het vriest met rijp, creëren ze in een verder lege tuin een prachtige verticale structuur en een mooi wintertafereel.

U ontvangt de plant van ons reeds geworteld in een pot. Zodra deze bij u aankomt, raden wij aan hem zo snel mogelijk direct in de border over te planten.

Kies een zonnige plek voor hem en geef de plant voor het daadwerkelijke planten goed water. Als u niet meteen kunt planten, plaats hem dan buiten op een lichte plek en houd het substraat licht vochtig.

Een groot voordeel van de Liatris is het feit dat hij geen last heeft van veelvoorkomende ziekten. De bladeren en stengels zijn over het algemeen mooi gezond en zelfs een complete beginner kan de kweek ervan aan.

Let wel op de veldmuis. Deze kleine knaagdieren vinden de vlezige knollen van de plant helaas erg lekker en kunnen hem van onderaf vernietigen. Als u daar in uw tuin last van heeft, raden we aan om bij het planten beschermende gaasnetjes te gebruiken.

De beste en meest betrouwbare manier om de Liatris eenvoudig te vermeerderen of na vele jaren te verjongen, is het scheuren van oudere pollen.

Het scheuren moet idealiter in het vroege voorjaar gebeuren, nog voordat de plant volop begint uit te lopen. Graaf de hele pol voorzichtig op en verdeel de knollenclusters met een scherp instrument, zodat elk gescheiden deel ten minste één levensvatbaar oog heeft.

Zeker weten! De Liatris is geweldig als snijbloem. Zijn unieke verticale vorm en heldere kleur zullen elk zomerboeket prachtig opvrolijken.

Bovendien blijft hij heel lang vers in de vaas. In tegenstelling tot andere cultivars is het bij deze echter niet aan te raden om zijn lange bloemen te drogen, dus geniet idealiter vers van zijn verbazingwekkende schoonheid.

De meest voorkomende reden voor het sterven van de Liatris in de winter is verrassend genoeg niet vorst (hij kan tot -34 °C verdragen), maar ongewenste wateroverlast. Als de plant in een zware, ondoordringbare grond werd planted die in de winter overmatig veel water vasthoudt, zullen zijn knollen in de kou simpelweg wegrotten.

Een andere veelvoorkomende reden is dat veldmuizen in de winter de knollen hebben ontdekt en dat deze hen als voedzaam voer hebben gediend.