Lavendel Edelweiss

Ze combineert uitstekend met andere droogteminnende vaste planten en kruiden die vergelijkbare eisen stellen aan zon en schrale grond. Ze staat prachtig in combinatie met rozen, tijm, salie, heiligenbloem (Santolina) of siergrassen. Bovendien zorgen haar witte bloemen voor een prachtig contrast wanneer je ze direct naast klassieke paarse lavendelcultivars plant.

Dit is een cultivar van Lavandula intermedia met prachtige zuiver witte bloemen. Het behoort tot de hoogste witbloeiende lavendels, aangezien deze een hoogte bereikt van 70 tot 90 cm. De plant blinkt uit door een zeer robuuste groei en een heerlijke geur. Een belangrijke eigenschap is ook dat deze ongeveer twee weken later bloeit dan de gewone Lavandula angustifolia; de hoofdbloei vindt plaats in juli en augustus.

Ja! De plant is volledig veilig en eetbaar, en is bovendien niet giftig voor huisdieren. Je kunt de bloemen gebruiken voor het maken van zelfgemaakte lavendelsiroop, als garnering voor desserts, in koekjes of als onderdeel van Provençaalse kruiden. Dankzij de zuiver witte kleur ziet ze er in desserts en drankjes zeer elegant uit.

Absoluut. Hoewel de Edelweiss zuiver witte bloemen heeft, maken haar bedwelmende geur en enorme hoeveelheid nectar haar een ware magneet voor bijen, hommels en vlinders. Het is een uitstekende drachtplant die uw tuin gegarandeerd tot leven brengt en nuttige insecten aantrekt.

Lavendel 'Edelweiss' is buitengewoon resistent en heeft in principe helemaal geen last van plagen of ziektes. Haar sterke aromatische oliën stoten zelfs op natuurlijke wijze bladluizen, teken en andere insecten in de border af. Het enige probleem dat kan optreden is wortelrot, maar dit ontstaat enkel door een kweekfout (overbewatering in zware kleigrond).

Deze plant houdt absoluut van volle zon en een warme standplaats. Een doorlatende, zandachtige en vrij arme bodem die goed opwarmt, is essentieel. Het is belangrijk dat de grond nooit te veel water vasthoudt. Te veel vocht is niet goed voor lavendel en kan leiden tot wortelrot.

Ja, de zaailing kan zonder problemen in een voldoende grote en diepe pot worden gekweekt. Het is echter absoluut noodzakelijk om voor een perfecte drainage te zorgen (bijv. een laag hydrokorrels op de bodem) en een doorlatend substraat met zand te gebruiken. Let er bij het kweken in een pot op dat u de plant niet te veel water geeft en wikkel de pot in de winter in jute of bedek hem met dennentakken zodat de kluit niet volledig bevriest.

Nee, deze plant is totaal niet veeleisend wat betreft voedingsstoffen. Hij groeit van nature in arme, zandachtige bodems. Overbemesting (vooral met stikstofhoudende meststoffen) zou juist leiden tot een slappe, ijlachtige groei ten koste van de bloei, en zou zelfs de winterhardheid en de geur kunnen verminderen.

Ja, lavendel 'Edelweiss' is uitstekend winterhard tot -23 °C (behoort tot zone 6a). Bovendien behoudt de plant in de winter zijn sierwaarde (groenblijvend tot grijsgroen blad). In koudere gebieden of bij strenge vorst zonder sneeuw is het echter verstandig om de plant te beschermen met dennentakken. De grootste vijand in de winter is niet de vorst zelf, maar wintervocht; zorg daarom voor een goede doorlatendheid van de bodem.

De juiste snoei is cruciaal voor het behoud van een volle en mooie struik. Voer de zomersnoei uit direct na de bloei (knip de uitgebloeide stengels weg), wat een tweede bloei aan het einde van het seizoen stimuleert. De voorjaarssnoei is essentieel: snoei de hele struik vroeg in het voorjaar (maart/april) terug tot ongeveer een derde tot de helft. Knip altijd alleen in het bebladerde deel, nooit in het oude hout zonder bladeren, omdat de lavendel daar mogelijk niet meer uitloopt.

Voor het creëren van een mooie, aaneengesloten beplanting adviseren wij een plantafstand van 40 cm. Per vierkante meter passen er ongeveer 7 planten. Hiermee zorgt u ervoor dat ze voldoende ruimte hebben om te groeien, maar tegelijkertijd een rijke en volle border vormen. Ze hebben geen steun nodig.

Absoluut! Lavandula intermedia heeft van nature zeer lange en stevige stengels. Hierdoor is hij ideaal om te snijden voor zomerse, verse boeketten. In een vaas met water blijft hij lang fris, ziet hij er prachtig uit en bovendien vult hij het hele interieur met een heerlijke geur.

Voor het drogen oogst u de bloemen wanneer de onderste bloempjes aan de aar zich beginnen te openen (idealiter in juli). Oogst bij droog en zonnig weer, bij voorkeur 's ochtends nadat de ochtenddauw is verdampt, omdat ze dan de meeste aromatische oliën bevatten. Bind de stengels in kleine bosjes en laat ze ondersteboven drogen op een donkere en goed geventileerde plek.

Lavandula intermedia, waar ook ons witte cultivar Edelweiss toe behoort, is een kruising tussen Lavandula angustifolia en Lavandula latifolia (ook wel lavandin genoemd). Deze plant kenmerkt zich door een robuustere groei, langere stengels, grotere bloeiwijzen en een hoger gehalte aan essentiële oliën. Juist daarom worden deze langlevende vaste planten op grote schaal gekweekt voor de cosmetische en voedingsmiddelenindustrie.

Omdat het een kruising betreft, zaait de plant zichzelf niet uit en is kweken uit zaad niet geschikt (de zaden zijn vaak steriel). De beste en snelste methode bij een reeds aangeschafte plant is vegetatieve vermeerdering door middel van halfverhoute stekken. Deze nemen we eind de zomer, verwijderen de onderste bladeren en steken ze in een doorlatend substraat met zand, waar ze tot het voorjaar zeer betrouwbaar wortelen.

Verhouting en het kaal worden aan de onderkant is een natuurlijk verouderingsproces van lavendel, dat aanzienlijk versnelt als u de plant verwaarloost. Als u de regelmatige voorjaarssnoei overslaat, worden de struiken langgerekt en verhout het onderste deel op lelijke wijze. Uit zulk oud, verwaarloosd hout loopt de lavendel daarna nog maar zeer moeizaam uit.