Lungwort

Azurea doet haar naam eer aan en brengt een hemelsblauwe kleur, die langzaam overgaat in paarse tonen, in de lentedagen. Het betreft een cultivar van het longkruid, dat in de natuur voorkomt op vochtige bergweiden en in lichte bossen. In de tuin verlangt het vergelijkbare omstandigheden: een halfschaduwrijke tot schaduwrijke plek met een goed doorlatende, humusrijke en continu licht vochtige bodem. Hij bereikt een hoogte van ongeveer 20 tot 30 centimeter en vormt keurige pollen, die met de tijd enigszins in de breedte groeien. De lancetvormige bladeren zijn puur groen; ze missen dus de vlekken van het gewone longkruid, wat juist een voordeel kan zijn voor wat rustigere composities in de ondergroei van bomen. Deze langlevende vaste plant is een ideale keuze voor beginners, aangezien ze geen last heeft van ziektes of ongedierte en strenge vorst uitstekend verdraagt. Hoewel ze niet geschikt is als snijbloem voor in de vaas of om te drogen, doet ze haar werk direct in de border, waar ze nuttige insecten aantrekt. Na de voorjaarsbloei trekt de plant zich gedeeltelijk terug, om vervolgens weer nieuw blad aan te maken voor de rest van het seizoen. Omdat het zomerloof vaak niet zo dicht is, raden wij aan om Azurea in groepjes te planten, of te mengen met kleine voorjaarsbollen en grassen, om voor een prachtig effect gedurende het hele seizoen te zorgen.

Pulmonaria officinalis, beter bekend als gevlekt longkruid, is een dankbare vaste plant die al eeuwenlang een plekje in tuinen behoudt, niet alleen vanwege zijn schoonheid, maar ook vanwege zijn historische gebruik in de geneeskunde. De Latijnse naam verwijst naar de gevlekte bladeren, die middeleeuwse kruidendokters aan menselijke longen deden denken. Tegenwoordig waarderen we hem vooral als een betrouwbare plant voor schaduwrijke en halfschaduwrijke plekken, waar andere soorten niet zo goed gedijen. Hij bloeit in maart en april met een zee van kleine bloemen, waarbij je vaak roze, paarse en blauwe bloemen tegelijkertijd aan één plant kunt waarnemen. Dit kleurenspel contrasteert prachtig met het frisse groen van de bladeren. Het longkruid houdt van humusrijke, leemachtige grond met voldoende vocht, maar zodra hij geworteld is, is hij zeer sterk. Hij past perfect in natuurlijke en bostuinen als onderbeplanting onder loofbomen. Hoewel hij niet echt geschikt is als snijbloem in de vaas, bewijst hij in de border een grote dienst door in het vroege voorjaar de eerste hongerige bestuivers aan te trekken. De plant breidt zich makkelijk uit en kan zichzelf ook uitzaaien, waardoor hij geleidelijk lege plekken in de borders opvult.