Margriet Polaris

Margrieten hebben de neiging om na enkele jaren (ca. 3–4 jaar) te verouderen, waarbij het midden van de pol verhout en de plant minder bloeit. De oplossing is verjonging door delen:

• Graaf de pol vroeg in het voorjaar of in de herfst uit.
• Verdeel deze met een spade of mes in kleinere delen (elk deel moet wortels en scheuten hebben).
• Gooi het oude houterige midden weg en plant de jonge delen van de randen van de pol opnieuw in verbeterde grond.

Ja, snoeien is zeer gunstig.

• Doorlopend: Verwijder uitgebloeide bloemen met een deel van de stengel. Hiermee stimuleert u de vorming van nieuwe knoppen en verlengt u de bloeitijd.
• Na de hoofdbloei: U kunt een diepere terugsnoei (volledige snoei) uitvoeren, wat de vitaliteit van de plant en de versteviging van de pol ondersteunt en vaak leidt tot een tweede bloei aan het einde van de zomer.

U kunt zaailingen van de margriet 'Polaris' het beste op de buitenstandplaats planten vanaf half mei, wanneer er geen kans meer is op nachtvorst (na 'IJsheiligen'). Als u de mogelijkheid heeft om de zaailing te beschermen met vliesdoek of als het een zacht voorjaar is, kan er ook eerder geplant worden (april). Het is belangrijk dat de grond niet bevroren is. Najaarsaanplant is ook mogelijk (tot eind september), zodat de plant nog voor de winter kan wortelen.

De margriet 'Polaris' is een winterharde vaste plant, maar haar grootste vijand in de winter is niet de vorst, maar vocht.

1. Verwijder in de herfst de droge stengels (of laat ze staan als bescherming en knip ze pas in het voorjaar af, wat vriendelijker is).
2. Hoop in de winter geen zware aarde of bladeren op tegen de plant, dit houdt vocht vast en veroorzaakt rotting van de wortelhals.
3. Ideaal is een lichte afdekking met dennentakken, wat luchtcirculatie mogelijk maakt.

Geel worden van de bladeren kan verschillende oorzaken hebben:

1. Te veel water: De meest voorkomende oorzaak. Wortels in zware of natte grond kunnen niet ademen en rotten weg.
2. Droogte: Als de plant langdurig verlept door droogte, worden de onderste bladeren geel en verdrogen ze.
3. Uitgeputte grond: Bij oudere pollen kan dit een signaal zijn dat de plant verplant en gedeeld moet worden.

De grootste vijand zijn naaktslakken, vooral bij pas uitlopende lentescheuten. Ze kunnen de plant in één nacht vernietigen.

• Bescherming: Gebruik barrières tegen slakken, ecologische korrels (ferramol) of raap ze met de hand.
• Een tweede veelvoorkomend probleem zijn bladluizen op stengels en knoppen. Bij ernstige aantasting kunt u een zeepoplossing of een geschikt insecticide gebruiken.

Als de zaailing vanuit een beschermde omgeving (kas) bij u is aangekomen, moet u deze geleidelijk laten wennen aan de buitenomstandigheden, zodat ze geen schok krijgt van de zon of kou:

1. De eerste dagen: Plaats de plant in de halfschaduw en bescherm haar tegen directe middagzon en harde wind.
2. Water geven: Controleer het substraat en geef indien nodig water, maar maak het niet te nat.
3. Aanplanten: Na 3–5 dagen afharden kunt u haar op de vaste standplaats planten.

Margrieten stellen geen extreem hoge eisen aan voedingsstoffen, maar voor een rijke bloei waarderen ze bemesting wel.

• In het voorjaar: Werk gerijpte compost door de grond rond de plant of gebruik een volledige meststof voor vaste planten.
• Tijdens het seizoen: U kunt bijmesten met een meststof met een hoger gehalte aan kalium en fosfor ter ondersteuning van de bloemen. Vermijd een teveel aan stikstof – de planten zouden dan sprieterig worden, omvallen en minder bloeien.

Deze margriet is een zonaanbidder. Kies een volledig zonnige standplaats. Wat de grond betreft:

• Deze moet humusrijk en doorlatend zijn (gewone tuingrond).
• Pas op met kleiachtige en zware gronden: Hierin lijden margrieten vaak, rotten ze weg in de winter en leven ze vaak kort.
• Als u zware grond heeft, verlicht deze dan voor het planten met zand of fijn grind voor een betere drainage.

Ja, het is een uitstekende snijbloem.

• Wanneer oogsten: Knip de bloemen op het moment dat ze volledig open zijn en een stevig, glad middenhart hebben.
• Houdbaarheid: In een vaas blijven ze 7–10 dagen fris. Vergeet niet dagelijks het water te verversen en de stengels bij te snijden, zodat ze langer meegaan.

De margriet is de koningin van landelijke en "cottage" tuinen. Ze ziet er geweldig uit in combinatie met:

• Klaprozen (Papaver orientale)
• Klokjesbloemen (Campanula)
• Salie (Salvia nemorosa)
• Ridderspoor (Delphinium)
• Zonnehoed (Rudbeckia)

Deze combinatie zorgt voor een opeenvolgende bloei en een prachtig contrast in vormen en kleuren.

De margriet (Leucanthemum) wordt niet beschouwd als een zeer giftige plant. Ze is over het algemeen veilig voor tuinen met kinderen en huisdieren. Het eten van grote hoeveelheden plantmateriaal kan bij gevoelige dieren (honden, katten) echter lichte spijsverteringsproblemen veroorzaken. Bij gevoelige personen kan contact met de bladeren lichte huidirritatie (contactdermatitis) veroorzaken, daarom worden handschoenen aanbevolen bij het hanteren.

De margriet 'Polaris' houdt van grond die niet te droog is, maar verdraagt geen blijvende nattigheid.

• Na het planten: Geef regelmatig water totdat de plant goed geworteld is.
• Tijdens de zomer: Geef de plant op hete dagen water, idealiter vroeg in de ochtend of 's avonds, zodat de grond niet kurkdroog wordt.
• In de winter: Beperk het watergeven; winterse vochtigheid is gevaarlijker voor de plant dan droogte.

Terwijl het verwante madeliefje (Bellis perennis) gebruikelijk is in de keuken, worden tuinmargrieten (Leucanthemum x superbum) doorgaans niet culinair gebruikt. Hoewel ze niet expliciet giftig zijn en jonge blaadjes van sommige soorten historisch gezien aan salades werden toegevoegd, is de variëteit 'Polaris' veredeld voor de sierwaarde, niet voor de smaak. We raden aan om er liever in een vaas van te genieten dan op uw bord.

De variëteit 'Polaris' behoort tot de krachtigere groeiers en bereikt doorgaans een hoogte van 80–90 cm (onder goede omstandigheden zelfs een meter). Vanwege de hoogte en de grote bloemen kan ze gevoelig zijn voor omvallen (legeren), vooral na zware regen of wind. Het wordt daarom aanbevolen om een onopvallende ringsteun te plaatsen of haar in een dichtere beplanting te zetten, waar de planten steun aan elkaar hebben.