Duizendblad The Pearl

Deze cultivar wordt ongeveer 60–80 cm hoog en draagt een veelvoud aan gevulde bloemen. In zeer voedzame en vochtige gronden of op een winderige standplaats kunnen de stengels de neiging hebben om om te vallen.

• We raden aan om de planten in dichtere groepen te planten, zodat ze steun aan elkaar hebben.
• Eventueel kunt u plantensteunen voor vaste planten gebruiken of onopvallende stokken erbij plaatsen.

Deze plant is vrij sterk, maar er kunnen twee hoofdproblemen optreden:

1. Meeldauw (poederachtige laag op bladeren): Verschijnt als de plant lijdt aan droogte of op een plek staat met slechte luchtcirculatie. Preventie is voldoende water geven.
2. Luizen: Kunnen jonge scheuten aantasten. Ze kunnen worden weggespoeld met een waterstraal of bestreden met een natuurlijke spray op basis van zeep of olie.

Ja, voorzichtigheid is geboden. Planten van het geslacht Achillea bevatten stoffen die giftig kunnen zijn voor honden, katten en paarden als ze er grotere hoeveelheden van binnenkrijgen. Symptomen kunnen braken, diarree of huidirritatie zijn. We raden aan om ze buiten het directe bereik te planten van dieren die graag aan planten knabbelen.

Absoluut! 'The Pearl' is een uitstekende snijbloem. Zijn kleine, gevulde witte bloemetjes doen denken aan gipskruid en blijven in een vaas tot wel 10 dagen fris. Hij is ook uitstekend geschikt om te drogen voor droogboeketten – knip hiervoor de bloemen als ze volledig open zijn en droog ze "ondersteboven" hangend op een donkere en geventileerde plaats.

Hoewel de bladeren van wilde bertram in het verleden in kleine hoeveelheden in salades werden gebruikt vanwege hun pikante smaak, wordt consumptie tegenwoordig eerder afgeraden. De plant kan bij gevoelige personen irritatie van de mond of spijsverteringsproblemen veroorzaken. Het is beter om van zijn schoonheid in de border te genieten dan op het bord.

Als u merkt dat het midden van de pol begint te "kalen" (afsterven) of de plant minder bloeit dan voorheen, is het tijd voor verjonging. Dit wordt meestal elke 2 tot 4 jaar gedaan. Graaf de pol in het voor- of najaar uit, deel hem met een spade in kleinere stukken, gooi het oude midden weg en plant de sterke buitenste delen opnieuw in verrijkte grond.

Ja, wilde bertram breidt zich uit via ondergrondse wortelstokken en kan op een ideale standplaats vrij weelderig groeien.

• Als u de verspreiding wilt beperken, raden we aan om hem in het voor- of najaar met een spade af te steken (ongewenste uitlopers afhakken).
• Hij kan ook worden gekweekt in grote potten of ingegraven emmers zonder bodem, die voorkomen dat de wortels zich ongecontroleerd verspreiden.

Geef de plant direct na het planten grondig water. Houd de grond in de eerste weken na het planten continu licht vochtig, zodat de plant kan wortelen. Aangezien Achillea ptarmica slecht tegen droogte kan, heeft hij op hete zomerdagen regelmatig water nodig, ook als hij al volgroeid is. Als de bladeren gaan hangen, is dat een teken om onmiddellijk water te geven.

Zaailingen van wilde bertram (Achillea ptarmica) kunnen het beste in het voorjaar (zodra het gevaar voor strenge vorst geweken is, meestal van april tot mei) of in het najaar (september tot oktober) worden geplant. Als u in het voorjaar plant, heeft de plant het hele seizoen de tijd om goed te wortelen. Bij aanplant in de zomer is het absoluut cruciaal om zeer vaak water te geven, zodat de wortelkluit niet uitdroogt.

Ja, er is een fundamenteel verschil! Terwijl gewoon duizendblad van droogte houdt, vereist de cultivar 'The Pearl' vocht. Ideaal voor deze plant is:

• Een zonnige standplaats tot halfschaduw (in de volle zon bloeit hij rijker).
• Vochtige tot natte grond – hij doet het geweldig bij vijvers, beken of in vochtige delen van de tuin.
• Voedselrijke grond die niet uitdroogt.

Wilde bertram is een volledig winterharde vaste plant. In de herfst, wanneer het bovengrondse deel is verdroogd (of vroeg in het voorjaar), hoeft u alleen de droge stengels vlak boven de grond af te knippen. Speciale winterbescherming is meestal niet nodig, tenzij u de plant in een pot kweekt (dan is het verstandig de pot in te pakken zodat de wortelkluit niet bevriest).

Duizendblad 'The Pearl' houdt van voedzame grond. Bij het planten raden we aan om goed verteerde compost door het plantgat te mengen. Tijdens het groeiseizoen (in het voorjaar bij het uitlopen) kunt u bijmesten met een universele meststof voor vaste planten. Overdrijf echter niet met bemesten; te veel stikstof kan leiden tot slungelige en zwakke stengels die gaan omvallen.

Het geheim van een lange bloei is terugsnoeien. Zodra de eerste bloemen beginnen te verwelken en bruin worden, knipt u de stengels af. Dit stimuleert vaak een tweede, zij het iets minder uitbundige, bloei aan het einde van de zomer of begin van de herfst. Het regelmatig verwijderen van uitgebloeide bloemhoofdjes verbetert ook het uiterlijk van de plant.

Gezien zijn behoefte aan vocht, combineert u hem het beste met planten die van vergelijkbare omstandigheden ("natte voeten") houden. Uitstekende buren zijn:

• Bergamotplant (Monarda)
• Kattenstaart (Lythrum salicaria)
• Geitenbaard (Aruncus)
• Siberische lis (Iris sibirica)

De witte bloemen van 'The Pearl' verzachten prachtig de felle kleuren van deze vaste planten.

De naam komt van het Griekse woord ptairo (niezen). In het verleden werden de gedroogde bladeren van deze plant namelijk tot poeder vermalen en gebruikt als snuiftabak om niezen op te wekken, wat werd gezien als een manier om het hoofd "schoon te maken". Daarom wordt hij in het Engels Sneezewort (nieskruid) genoemd.